Nie wiem czy jestem gotowa. Stoję z zasłoniętymi oczami. Odliczam cierpliwie do stu. Słyszę jak chowasz się za drzwiami oranżerii. Odsłaniam oczy. I szukam.

Ten rok będzie rokiem obietnic. Obietnic składanych samej sobie, że coś może się odmienić. Że kaleka może wstać z wózka i chodzić znowu. Znowu bawić się w chowanego z Panem Bogiem.

Ten rok będzie rokiem przyobiecanej wiecznej miłości. Nie wiem do końca, czy sama w to wierzę. Nie wiem do końca, czy jeszcze mam czym kochać. Ale to co wiem z całą pewnością, to to, że chcę. Że pragnę. Że cokolwiek we mnie jest - tętni potrzebą znalezienia Cię w końcu. Odliczyłam już tyle czasu, ile było trzeba.

Ten rok będzie rokiem szukania.

I Ciebie.

I siebie.

Tell me the story
of how it began,
of how you tought
the doves to fly,
of how you let
the clouds stroll,
of how you made
the stars glow.

Tell me the story
of morning light,
tell me why sun
shines so bright
tell me the story
of how it felt
to close your eyes
and leave this world.

How can I love without a heart?

Dziesięć palców, dwie dłonie, ten list i pióro;
za oknem pierś słońca zaciągnięta chmurą.
Osiem minut, październik, jesień wzdycha głośno;
za oknem płaczą drzewa za dawną miłością.
Trzy słowa, kilka sylab, rozrzucone wiersze;
za oknem w rytm deszczu przygrywają świerszcze.

Kolejne cztery do kolekcji. Nie jesteśmy razem już od roku, a ja wciąż dowiaduję się o kolejnych bezimiennych kobietach, z którymi spałeś przez te lata, kiedy byłeś ze mną. Przynajmniej jedna tu, przynajmniej dwie tam, przynajmniej cztery jeszcze gdzie indziej. Ile ich jeszcze jest?

To cud, że wyszłam z naszego związku bez żadnej choroby wenerycznej.
To cud, że wyszedłeś z naszego związku bez żadnego noża w sercu.

To obrzydliwe. Po co Ci byłam w tym wszystkim? Po co wlokłeś mnie za sobą na dno? Po co i za co przede wszystkim? Po tysiąckroć wolałabym być kochanką, niż zdradzoną ukochaną. Pseudo-ukochaną. Quasi-ukochaną. Nie-ukochaną.

"Ma przyjechać moja dziewczyna, więc ani słowa o tym, co się tu działo" - i wszyscy patrzyli mi w oczy bez wzruszenia. Wiedząc. Wiedząc. Wiedząc. I milcząc.

A ja wierzyłam Ci naiwnie. Z dziecięcą głupotą myśląc, że nie chcesz mnie skrzywdzić. Rozdzierałeś za moimi plecami moje imię na sztuki. Jak mogłam nie czuć, że to wszystko było jednym wielkim kłamstwem? Jak mogłam nie czuć, że wytykano mnie przez Ciebie placami? Że nad moją głową przez dwa i pół roku wisiał napis "idiotka"?

Kolejne cztery do kolekcji. Nie robi to na mnie wrażenia. To nie ja koniec końców jestem dziwką.

Białe kalifornijskie wino i granatowe kalifornijskie niebo uśmierzają myśli szybciej niż można by się spodziewać. Siedzę na dachu domu w Los Angeles i chłonę resztki ciepła nagrzanej słońcem czarno-czarnej papy. Przez głowę tłuką się aforyzmy nieznanych poetów, przez palce tłuką się słowa niespisanych listów, przez serce tłuką się imiona wytęsknionych osób. Miasto aniołów napełnia mnie prędkością spadających gwiazd. Z każdą myślą jestem coraz bliżej doskonałości.

Brakuje mi papierosa w tym wszystkim. Pseudo-romantyczny dym wydychanego istnienia w post-modernistyczną przestrzeń pogrążonego w chaotycznym czuwaniu miasta to by było to. Bezmyślna litania przelatująca przez pustą duszę przemijającej niedzieli..

Oh jak ja kocham te przymiotniki,

Mogłabym zanurzyć się w nich i wypłynąć jak gąbka - nasączona do cna ciężką błyskotliwością quasi-oryginalnych antonimów. Jestem niemal-poetą. Jeszcze lampka i zbudzi się we mnie wszechświat. Jeszcze lampka i jutro obudzi mnie tępy ból przewrażliwionych zmysłów.

Wszystko ma swoją cenę.

Pojutrze dotknę drugiej strony ziemi, żeby obrócić swój świat do góry nogami.
Gdy wrócę, wszystko będzie na swoim miejscu.

I've been here forever.

Cokolwiek się zdarzy
w ósmej minucie stworzenia
Pamiętaj - powyżej jest niebo
a pod stopami - ziemia.

Ja jestem niebo, ja jestem przestrzenią
ja jestem wdechem i wydechem świata
ja toczę błękit i granat nad ziemią
ja rodzę byty potrafiące latać.

Ja jestem spokojem i milczeniem chmur
ja jestem duszą oraz sercem słońca
ja jestem substancją tulącą się do gór
ja jestem istotą która nie ma końca.

Ja jestem gniew i sztorm oceanu
ja jestem wiatr co toczy dzikie fale
ja jestem poranek w kolorze szafranu
ja jestem zmierzch co rodzi gwiazdy białe.

Ja jestem deszcz co drąży kamienie
ja jestem grad ciskający lodem
ja jestem śnieg co otula ziemię
ja jestem próżnią.

I jednocześnie Bogiem.

Display me
on a white screen
like a movie
black and white

I could be
your favourite actress
Smiling always
at your sight

So display me
naked-frame
on this canvas
head to toe

I could be
your favourite stranger
you don't have to
be alone